Marleny: “Misschien kun je in een kwartiertje wel je eigen leven redden”
Soms denk je dat je alles goed doet. Gezond eten, veel bewegen, niet roken, weinig stress. En toch kan je hart je ineens stilzetten. Dit overkwam Marleny. In september 2024 kreeg zij een hartinfarct. Het kwam voor haar als een schok. Juist omdat zij zich altijd gezond voelde.
“Ik woon samen met mijn man in Breda. Van oorsprong ben ik maatschappelijk werker. Later heb ik me laten omscholen tot shiatsu-therapeut. Ik heb mijn eigen praktijk en werk met mensen rond gezondheid en leefstijl.”
Achteraf waren er signalen
“Als ik terugkijk, waren er misschien toch signalen. Vlak voor de zomervakantie kreeg ik pijn in mijn buik. Een beetje hoog in de buik, zo rond mijn maag. Het is onderzocht, maar ze vonden niets. Ook was ik soms wat benauwd. Omdat ik hooikoorts heb, dacht ik dat het daaraan lag.”
Angstig gevoel
“De zaterdag voor mijn hartinfarct was ik alleen aan het wandelen. Ineens voelde ik iets bij mijn hart. Een strak gevoel. Dat beangstigde me wel. Ik dacht ‘als er nu iets gebeurt, ben ik alleen en kan het wel eens mis gaan’. Daarom pakte ik mijn telefoon vast uit mijn rugzak. Daarna ben ik rustiger gaan lopen. Het trok gelukkig weg, maar achteraf denk ik: daar gebeurde al iets.”
Mijn huisarts vertrouwde het niet
“Een paar dagen later dacht ik dat er iets met mijn longen was. Ik wilde op de fiets naar de huisarts gaan, maar dat lukte niet, ik was te benauwd. Toen heeft mijn man me gebracht. Het 1e hartfilmpje was goed. Toch vertrouwde mijn huisarts het niet. Ze wilde dat ik een 2e hartfilmpje liet maken. Toen bleek dat ik op dat moment een hartinfarct had.”
“Later heb ik haar er nog wel eens naar gevraagd en toen zei ze: ‘Als ik me aan de richtlijnen had gehouden, had ik je naar huis kunnen sturen. Maar ik had een onderbuikgevoel. Misschien juist wel omdat ik je niet vaak zie, omdat er nooit iets aan de hand is’. Daar ben ik haar nog elke dag dankbaar voor.”
Een kransslagader zat helemaal dicht
“Met de ambulance ging ik naar het ziekenhuis. De volgende ochtend kreeg ik een katheterisatie. Dan bekijken artsen via een dun slangetje de bloedvaten rond je hart. Er bleek een kransslagader helemaal dicht te zitten. Die ader zorgt normaal dat je hart zuurstof krijgt. De arts plaatste een stent. Dat is een klein buisje dat het bloedvat openhoudt.”
Te hoog cholesterol
“Achteraf bleek ik een te hoog cholesterol te hebben. Daar slik ik nog altijd pilletjes voor. Net als bloedverdunners. Ik ben niet meer op controle bij de cardioloog, dit is na anderhalf jaar gestopt. Ik ben weer terug bij de huisarts, elk jaar moet ik bloed laten prikken en mijn bloeddruk laten meten.”
Het probleem opgelost
“Na de katheterisatie zag ik mijn hart op een scherm. Op het beeld van voor de behandeling zag je dat het bloed stopte. Als een rivier die niet meer stroomt. Op het beeld van na de behandeling zag je het bloed weer goed stromen. Ik kon dus echt zien dat het probleem was opgelost. Ik denk dat dat heel belangrijk is geweest voor mijn herstelproces.”
Het herstel
“Lichamelijk voelde ik me snel beter. De pijn was weg en ik had meer energie. Maar geestelijk deed het veel met me. Ik was moe, gespannen en soms bang. Het voelde alsof mijn lichaam me in de steek had gelaten. Tijdens de hartrevalidatie lag de nadruk vooral op bewegen en presteren. Dat is belangrijk. Maar ik miste ook aandacht voor rust, zachtheid en vertrouwen in je lijf. Daarom zocht ik naast de revalidatie ook hulp bij een collega-therapeut. Ademhaling, acupunctuur en yoga hielpen me om weer evenwicht te vinden.”
Ik volg mijn hart meer
“Mijn hartinfarct heeft me veranderd. Ik ben dankbaarder geworden. Ik zeg vaker wat ik denk en voel. Vroeger dacht ik lang na over hoe iets zou overkomen. Nu ligt mijn hart meer op mijn tong. Sommige vriendschappen hebben zich verdiept. Ook de relatie met mijn man is dichterbij gekomen. Kleine dingen hebben meer waarde gekregen. Wandelen, lekker buiten, in de natuur. Een goed gesprek. Gewoon wakker worden en denken: ik ben er nog.”
Het zit niet in de familie
“In mijn familie komen verder geen hartproblemen voor. Hoog cholesterol ook niet. Nadat ik mijn hartinfarct had gehad zijn mijn moeder, broer, neven en nichten nagekeken. Alles bleek in orde. Volgens de cardioloog val ik in de groep ‘dikke pech’. Maar hoog cholesterol merk je vaak niet. Tot het te laat is.”
Laat je waarden controleren
“Daarom wil ik tegen mensen van 40 jaar en ouder zeggen: laat je checken. Ook als je gezond leeft. Ook als je nergens last van hebt. Er kan iets in je lichaam gaande zijn zonder dat je het merkt. Je kunt dit doen op een Hartcheckpunt in jouw buurt. Ik vind het heel goed dat die er zijn. Hier kun je gratis je bloedruk, cholesterol en suiker laten meten. Ook kijken ze naar je gewicht in verhouding tot je lengte. Het kost weinig tijd en kan veel duidelijk maken. Misschien kun je in een kwartiertje wel je eigen leven redden.”
