Mark Jan heeft hartfalen: "De knijpkracht van mijn hart is nog maar 35%"
Mark Jan (58) heeft hartfalen na een hartinfarct. Hij had nooit gedacht dat hem dit zou kunnen overkomen. Hij leefde tenslotte gezond, sportte veel en voelde zich fit. “Ik belandde in een slechte film waarin ik zelf de hoofdpersoon was.” Nu, een paar jaar later, gaat het iets beter. “Maar ik moet niet de illusie hebben dat ik weer de persoon word van voor mijn infarct.”
Over hartfalen
Zo’n 256.000 mensen in Nederland weten, net als Mark Jan, dat ze hartfalen hebben. Naar schatting zijn er nog zo’n 255.000 mensen die de ziekte hebben, maar dit nog niet weten. Bij hartfalen pompt het hart minder goed bloed rond. Hierdoor krijgen je organen en spieren te weinig zuurstof en voedingsstoffen. Hartfalen geeft klachten als kortademigheid, vermoeidheid en het vasthouden van vocht. Als de klachten toenemen, zijn de gevolgen voor het dagelijks leven ernstig.
Hartfalen is in de meeste gevallen nog niet te genezen. Na de eerste ziekenhuisopname sterft 67% van de mensen binnen 5 jaar.
Behandeling
De behandeling van hartfalen is afhankelijk van de situatie. Dankzij de juiste medicijnen en gezond leven, kunnen de klachten verminderen. Er zijn ook andere behandelmogelijkheden. Lees hier meer.
Symptomen niet herkend
“In het voorjaar van 2024 was ik op Bali. Tijdens het surfen, één van mijn grootste hobby’s, voelde ik me ineens heel slecht. Ik had geen pijn op mijn borst, maar aan de bovenkant van mijn buik. Dit was de onderkant van mijn hart, zo bleek later. Een dokter constateerde dat er niets mis was met mijn hart. De symptomen die ik had, werden niet herkend. Ik ben toen nog 5 dagen op Bali gebleven. Die dagen voelde ik me slecht, maar ik zette me eroverheen.”
Steun onderzoek naar hartfalen
Een hartinfarct
“De terugvlucht duurde zo’n 30 uur. Aangekomen op Schiphol voelde ik me heel naar, maar weer liep ik door. Eenmaal thuis merkte ik dat ik niet eens meer naar de supermarkt kon lopen. Ik besloot de volgende dag eerst 2 uur voor de klas te staan en dan even naar de huisarts te gaan. Hij maakte een hartfilmpje. Dat was verontrustend, dus hij stuurde me meteen naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik de klap van mijn leven: ik had een hartinfarct gehad. Ik moest gelijk naar de hartbewaking.”
Diagnose hartfalen
“In het ziekenhuis bleek dat de onderkant van mijn hart was afgestorven. Het gevolg van te lang doorlopen met mijn hartinfarct. Een paar van mijn slagaders zaten zo goed als dicht. De cardiologen zeiden: ‘We gaan een bypassoperatie doen met 4 omleidingen. Maar je bent nog jong, dus het komt wel goed.’ Maar niet dus. De MRI wees uit dat ik hartfalen heb.”
Hartfalen onbekend
“De knijpkracht van mijn hart is afgenomen, de ejectiefractie is nog 35%. Bij een gezond hart is dit ongeveer 60 tot 70%, want er blijft altijd bloed achter in de hartkamers. Ik merk dat veel mensen om mij heen niet weten wat hartfalen is, ik moet het steeds weer uitleggen.”
Meer over ejectiefractie
De arts bepaalt de knijpkracht van het hart meestal met een echo. Dit heet de ejectiefractie. De ejectiefractie geeft aan hoeveel bloed je linkerhartkamer per hartslag wegpompt. Een gezond hart pompt 50 tot 70% van het bloed weg. Er blijft namelijk altijd bloed in het hart achter. De uitkomst kan zijn:
- 50% of hoger: normale knijpkracht
- 41-49%: licht verminderde knijpkracht
- 40% of lager: duidelijk verminderde knijpkracht
Donderslag bij heldere hemel
“Het contrast kan ook niet groter. Ik was supergezond en fit, at gezond en was veel aan het sporten. Ik deed aan surfen, yoga en fitness. Na de operatie is mijn leven compleet veranderd. Ineens ben ik hartpatiënt met heel veel pillen per dag. Ik ben gaan revalideren en loop bij de hartfalenpoli. Ik heb een compleet ander lijf, ben snel kortademig en moe. Veel dingen die ik leuk vind, kan ik niet meer doen zoals vroeger.”
Erfelijk belast
“In mijn geval is er sprake van erfelijkheid. Mijn vader was net zo oud als ik toen hij hartproblemen kreeg. Later is hij overleden aan een hartstilstand. Mijn vader had wel duidelijke klachten. Ik niet, alleen soms wat vage pijntjes. Bij zware inspanning krijg ik pijn in mijn kaak of van die plotselinge hitte-aanvallen. Dan vroeg ik me soms af of ik als man ook in de overgang kon zijn. Het jaar voor mijn infarct ben ik voor mijn doen wel vaak naar de huisarts geweest. Maar die dacht aan overspannenheid, want er speelden wat mentale dingen.”
Onzekere toekomst
“Het voelt allemaal heel onzeker. Hoe gaat het lopen in de toekomst? Ik was leraar en heb geprobeerd te re-integreren. Helaas lukte dit niet, ik heb afscheid moeten nemen van mijn werk. Ik ben volledig afgekeurd. Als je ziek wordt, krijg je er naast je lichamelijke en geestelijke problemen ook geldzorgen bij. Je valt terug in inkomsten, dat geeft financiële stress. Eigenlijk weet je niet hoe je alles moet verwerken en hoe je moet handelen, tot je zoiets zelf meemaakt. Die hele periode vanaf mijn hartinfarct is als een soort rouwverwerking, met alle fases die erbij horen.”
Nooit meer zoals eerst
“Het is lastig te accepteren dat ik af en toe pas op de plaats moet maken. Ik moet mezelf niet meer vergelijken met wie ik was voordat ik ziek werd. Er zijn nog steeds goede dingen, zo heeft het me mijn hond gebracht. En ik ben minder gejaagd. Mijn nieuwe leven kan beginnen na een paar helse bizarre bijzondere jaren. Ik ben mezelf weer helemaal aan het leren kennen met mijn nieuwe zelf en bijpassend leven. Eigenlijk zie ik elke kleine vooruitgang als een overwinning. Ik geef niet op.”
Hartfalen op de hart- en vaatagenda
Hartfalen aanpakken is een belangrijk thema voor de Hartstichting. Het staat op de hart- en vaatagenda. Meer lezen over hoe we ons inzetten voor hartfalen? Dat lees je hier.