Aritmogene cardiomyopathie (ACM)
Wat is ACM?
Bij ACM verandert de hartspier. Het spierweefsel wordt (gedeeltelijk) vervangen door vet- of bindweefsel. Daardoor rekken de kamers in het hart uit en ontstaan er vaak problemen met de elektrische prikkels in het hart. Dit kan leiden tot ernstige hartritmestoornissen en soms tot hartfalen.
Oude naam: ARVC
ACM werd vroeger ARVC genoemd: aritmogene rechterventrikel cardiomyopathie. Eerst dacht men dat vooral de rechterkamer van het hart werd aangetast. Inmiddels blijkt dat ook de linkerkamer of beide kamers betrokken kunnen zijn. Daarom spreken we nu meestal van ACM. Alleen als het echt alleen in de rechterkamer zit, wordt soms nog de naam ARVC gebruikt.
Hoe vaak komt ACM voor?
Ongeveer 1 op de 1.000 tot 1 op de 5.000 volwassenen heeft kenmerken van deze ziekte.
Oorzaken
De oorzaak van ACM is altijd genetisch. Dat betekent dat er een foutje in het DNA zit. Deze fout is meestal erfelijk. Je kunt het dan via één van je ouders hebben meegekregen.
De meest voorkomende oorzaak van ACM in Nederland is een fout in de genen PKP2 en PLN gen. Niet iedereen met een foutje in het DNA krijgt ook daadwerkelijk klachten. Ongeveer 40 tot 60% ontwikkelt uiteindelijk ACM.
Symptomen
De eerste klachten ontstaan vaak tussen de 10 en 40 jaar. Klachten die kunnen ontstaan zijn:
- hartritmestoornissen in de hartkamers
- hartkloppingen
- flauwvallen
- kortademigheid
- klachten van hartfalen: kortademigheid, opgezette buik en/of dikke enkels
Soms zijn de eerste tekenen van ACM heel heftig, zoals plotseling hartfalen of een hartstilstand.
Onderzoeken en diagnose
Bij vermoeden van ACM kunnen verschillende onderzoeken worden gedaan:
- ECG (hartfilmpje)
- Holteronderzoek (24 tot 48 uur hartritme meten)
- Echo van het hart
- MRI van het hart
- Biopt van het hart (klein stukje weefsel uit de hartspier)
- DNA-onderzoek
Ouders met ACM krijgen het advies hun kinderen genetisch te laten testen. De test wordt meestal gedaan als een kind ongeveer 10 jaar is. Maar soms ook al eerder. Dat gebeurt bijvoorbeeld als het kind op hoog niveau wil sporten. Of als mensen in de familie al heel jong klachten kregen.
Behandeling
ACM is (nog) niet te genezen. De behandeling is gericht op het verminderen van klachten en voorkomen dat de ziekte erger wordt. Dit verschilt per persoon en hangt af van je klachten en het verloop van de ziekte.
Mogelijke behandelingen zijn:
- medicijnen tegen hartritmestoornissen of hartfalen
- een ICD (inwendige defibrillator)
- in zeldzame, ernstige gevallen: een harttransplantatie
Prognose
De levensverwachting van ACM-patiënten hangt vooral af van de ernst van de ritmestoornissen en het hoe goed het linkerventrikel werkt. Bij sommige genen is de kans op een slechter verloop van de ziekte groter dan bij andere.