Siem: ''Wandelen hielp: mijn klachten werden minder.''

Op zijn 61e kreeg Siem een ICD, een inwendige defibrillator. ''De ICD kreeg ik vanwege kamerfibrilleren. Deze heeft 2 keer ingegrepen, en in juni 2025 weer.'' De laatste jaren kreeg hij ook last van boezemfibrilleren, een snelle en onregelmatige hartslag. Voor het boezemfibrilleren kreeg hij 12 cardioversies in het ziekenhuis. ''Het was zwaar'', zegt hij. In februari 2026 sprak hij met de cardioloog over een minimaze-operatie. Een geplande groepsreis werd zijn omslagpunt: hij wilde mee kunnen. Daarom besloot hij elke dag te wandelen. 

Hij wandelde al jaren, maar onregelmatig en vooral in het voorjaar en de zomer. ''Ik wandelde 1 tot 2 keer per week: de ene week wel, dan weer niet. Blijkbaar was dat niet genoeg, gezien de aanvallen van boezemfibrilleren.'' Met de reis in zicht besloot hij het anders te doen: hij liet zich niet meer door het weer tegenhouden. 

Begin februari begon hij daarom met dagelijks wandelen. Hij begon met elke dag minstens 5.000 stappen, weer of geen weer. Dat groeide langzaam door. Hij kwam richting 10.000 stappen per dag. Tijdens de reis kon hij de groep volgen. Alleen hoge trappen sloeg hij over. 

In juni ging het mis tijdens een langere wandeling van ongeveer 3,5 uur. Na een uur werd hij niet goed en viel weg op een fietspad. De ICD gaf 2 schokken, daarna kwam hij bij. ''Dat kwam waarschijnlijk door te veel vocht in mijn lichaam.'' Sindsdien weegt hij zich elke dag en let hij strak op schommelingen. Een snelle toename is voor hem een signaal om extra alert te zijn op zijn vochtbalans.

Na deze gebeurtenis was zijn conditie weg en voelde hij angst om alleen te lopen. Toch wilde hij weer in beweging komen. ''Ik ben gewoon gegaan, eerst 50 meter, toen 100, de volgende dag 200.'' Als hij iets voelde, draaide hij om en liep hij rustig naar huis. Zo bouwde hij stap voor stap zijn vertrouwen en conditie weer op.

Inmiddels loopt hij gemiddeld zo’n 4.500 tot 5.000 stappen per dag. Dat geeft hem vertrouwen. Rond dezelfde tijd besloot hij ook helemaal te stoppen met alcohol. Daarvoor dronk hij af en toe een paar glazen wijn, bijvoorbeeld in het weekend, op een verjaardag of tijdens een diner. Zelf is hij ervan overtuigd dat blijven bewegen en het mijden van alcohol eraan hebben bijgedragen dat het boezemfibrilleren is weggebleven.

Wandelen is meer dan conditie. Het brengt hem rust in zijn hoofd. Hij geniet van vogels, gras en stilte. ''Los van de medische winst is wandelen voor mij ontspanning.'' Soms maakt hij een praatje, maar het liefst loopt hij alleen. Dat past bij hem en helpt om vol te houden, ook als het weer tegenzit. 

Zijn vrouw loopt niet meer mee. Dat is goed voor zijn zelfvertrouwen. Wel kijkt ze mee via een locatie-app. ''Het is niet zo dat ze me elke minuut volgt, maar ze kijkt regelmatig.'' Hele stille paadjes mijdt hij voorlopig. Hij kiest routes waar mensen in de buurt zijn. Zo voelt het veilig genoeg om door te gaan, zonder de rem erop te zetten.