Hartstichting.nl wordt geladen

Lucien (32 jaar): “Soms haal ik eerst een AED, soms ga ik direct naar het slachtoffer. Ik weet dat elke seconde telt. De AED maakt het echte verschil. Maar beginnen met reanimeren is net zo belangrijk, daarmee win je tijd. En tijd betekent hoop.”

Waarom elke minuut telt bij een hartstilstand

Per jaar krijgen zo’n 16.000 mensen een hartstilstand buiten het ziekenhuis. De eerste 6 minuten bij een hartstilstand zijn van levensbelang. Hoe sneller er wordt gestart met reanimeren en er een AED aangesloten wordt, hoe groter de kans dat het slachtoffer het goed overleefd. Snelle hulp maakt het verschil tussen leven en dood. Daarom wil de Hartstichting dat zoveel mogelijk mensen leren reanimeren en zich aanmelden als burgerhulpverlener.

Hoe het begon

“Tijdens mijn tijd bij het Rode Kruis hoorde ik voor het eerst over burgerhulpverlening. Het idee dat je letterlijk levens kunt redden door snel te handelen, raakte me. Ik meldde me direct aan en probeerde ook anderen in mijn dorp enthousiast te maken. Het is belangrijk dat er meer burgerhulpverleners komen. Dat maakt de kans groter dat iemand op tijd hulp krijgt bij een hartstilstand.”

Meer dan 40 oproepen - nooit vanzelfsprekend

“Inmiddels ben ik ruim 40 keer opgeroepen. Vaak tijdens werktijd, maar ik ben bijna nooit alleen. In mijn buurt zijn veel burgerhulpverleners; soms staan we met vijf man bij een melding. Dat geeft een gevoel van verbondenheid, samen doen we ertoe.”

Als het niet goed afloopt

“Niet elke reanimatie loopt goed af. Daar moet je nuchter in blijven. Ik zeg altijd tegen mezelf: ze waren al dood. Ik kan alleen proberen iemand nog een kans te geven. En die ene keer dat het wél lukt, dat iemand blijft leven… dat is onbetaalbaar.”

Word ook burgerhulpverlener

Help levens redden in jouw buurt en bied iemand een tweede kans.
lucien burgerhulpverlener

Napraten helpt om los te laten

“Na afloop praten we altijd even na, met de mensen die erbij waren. Dat helpt om het los te laten. Maar sommige oproepen draag ik nog steeds met me mee. De 1e keer dat ik iemand probeerde te redden, zal ik nooit vergeten. Het lukte niet. Ook niet de keer bij de man uit mijn dorp. Hij was rond mijn leeftijd, drie of vier jaar ouder. Zulke momenten doen pijn. Toch weet ik: ik heb gedaan wat ik kon. En gelukkig zijn er ook mensen die een hartstilstand wel overleven. Die dankbaarheid, jaren later, dat raakt me diep. Dat is waarom ik doorga.”

Anderen helpen of iets goeds doen voor een ander, dat drijft mij. Dat geef ik ook mee aan mijn kinderen.

“Wees een held in je eigen buurt”

“Ik raad iedereen aan om burgerhulpverlener te worden. Je maakt écht het verschil. Mensen zijn zó dankbaar, ook als het niet lukt. Twijfel je of je het kunt? Probeer het gewoon. Je staat er nooit alleen voor. Meestal zijn er anderen bij, en de ambulance is onderweg. Je kunt een leven redden. Waarom zou je dat niet proberen?”

lucien burgerhulpverlener