Stel direct je vraag
Naar content

Hier komen de NAW-gegevens formulieren

“Bizar dat mijn zoon Pim een oproep kreeg om mij te reanimeren”

“Bizar dat mijn zoon Pim een oproep kreeg om mij te reanimeren”

“Bizar dat mijn zoon Pim een oproep kreeg om mij te reanimeren”

Theo (61) van Haren krijgt afgelopen zomer een hartstilstand. Zijn zoon Pim (31) woont op een steenworp afstand en ziet op datzelfde moment de reanimatieoproep van HartslagNu op zijn telefoon binnenkomen.

Theo: "Het was een normale woensdag in augustus. Ik ben timmerman en had de hele dag gewerkt aan allerlei klussen. Na het eten heb ik mijn neefjes nog aangemoedigd op het voetbalveld. Eenmaal thuis ben ik voetbal op tv gaan kijken. Ik weet nog dat mijn vrouw Carla uit haar werk kwam. Maar wat er daarna gebeurde weet ik niet meer."

Het was foute boel

Carla: “Toen ik thuiskwam ging ik naast Theo op de bank zitten met een boek. Opeens greep Theo mijn arm hard beet. Het deed zeer, want ik had een slijmbeursontsteking. Dus ik snapte niet waarom hij dat deed. Toen ik opzij keek, schrok ik me rot. Ik zag zijn ogen wegdraaien en hij begon raar te ademen. Ik had direct door dat het foute boel was. Ik belde 112 en ik heb hem nog van de bank op de grond gekregen, omdat ik wist dat hij gereanimeerd moest worden. Ook heb ik ruimte gemaakt om hem heen. Heel gek dat ik toch nog kon handelen, want ik was behoorlijk in paniek.”

Daar stond onze zoon Pim!

"Heel snel daarna werd er aangebeld. Ik deed de deur open en daar stond onze zoon Pim! Ik begreep er niks van. Ik had hem toch nog niet gebeld? Hij rende langs me heen en begon met reanimeren. Hij had als burgerhulpverlener een oproep gehad. Daarna kwamen er nog meer burgerhulpverleners, ook iemand met een AED. Het waren bijna allemaal bekenden, dat heb je in een dorp. Na een paar minuten was de politie er, zij namen de reanimatie over. Na drie schokken van de AED had Theo weer een hartslag."

In juli liep ik nog de Vierdaagse

Theo: “In het ziekenhuis ben ik gelijk gedotterd. Mijn ene kransslagader zat voor 100% dicht en de andere al voor 80%. Dit heeft de hartstilstand veroorzaakt. Heel gek, want in juli heb ik nog de Nijmeegse Vierdaagse gelopen, en ik werkte vijf tot zes dagen in de week. Ik had helemaal geen klachten. De hartstilstand kwam voor mij uit het niets.”

Kom zelf in actie in jouw buurt en word burgerhulpverlener

Meer lezen

De klap kwam later

"Na de eerste keer dotteren ben ik drie dagen in coma gehouden. Mijn familie had geen idee hoe het met me zou aflopen. Ze spraken zelfs al over een mogelijke begrafenis of crematie. Heel heftig allemaal. Toen ik bijkwam, moesten ze mij steeds opnieuw vertellen wat er was gebeurd. Ik kon het zelf maar niet geloven. Pas toen hoorde ik dat Pim mij als eerste heeft gereanimeerd."

"Na een tweede dotterbehandeling herstelde ik eigenlijk best snel. Ik dacht, ik ben er nog en heb veel geluk gehad. Nu we een aantal maanden verder zijn, komt de klap pas. Ik ben te snel weer begonnen met werken, en moet het nu rustiger aan doen. Maar dat is moeilijk als timmerman, want mijn werk is ook mijn hobby. Pim is ook timmerman en die begrijpt mij heel goed."

Veel impact op ons allemaal

"Voor mijn hartstilstand sprak ik met Pim veel over het werk. Nu praten we meer over diepgaandere zaken. De reanimatie heeft veel impact op hem. Soms denk ik wel eens, had iemand anders mij maar gereanimeerd. Dan had hij er minder last van gehad. Maar Pim had het niet anders gewild. Het heeft gewoon zo moeten zijn.”

“Mijn vrouw Carla heeft alles van dichtbij meegemaakt, wat traumatisch is geweest. Daar maak ik me weleens zorgen over. Wij denken nu regelmatig ‘hoe was het geweest als ik er niet meer was?’ Gelukkig kunnen we er samen goed over praten. Doordat je dit meemaakt, wordt het contact met je familie anders. We zijn allemaal meer bezorgd over elkaar."

Zoon Pim:

"Vooral 's nachts beleefde ik alles opnieuw"

Lees ook Pims verhaal

Ontzettend dankbaar

“Ik ben ontzettend dankbaar dat ik er nog ben, en mijn kinderen en kleinkinderen nog kan zien. Mijn dochter is zwanger van haar derde kindje. Dat kan ik nu allemaal meemaken. En de steun uit het dorp is ongelofelijk, zoveel lieve berichten en kaarten. En veel mensen komen naar ons toe en geven spontaan een knuffel. Heel hartverwarmend."

Zelf ook een oproep gehad

"Zelf ben ik ook burgerhulpverlener. Heel bizar, later zag ik dat ik de oproep van mijn eigen reanimatie ook had ontvangen. Ik hoop dat ik op een dag ook voor iemand anders kan klaarstaan als dat nodig is."

Wat kun je zelf doen?