In februari 2016 is Melissa (19) getuige van de beroerte van haar moeder (47). Ze belt 112 en haar moeder komt snel in het ziekenhuis terecht.

Van de ene op de andere dag ziet het leven van Melissa en haar moeder er heel anders uit. Haar moeder kan nog niet zelfstandig wonen en werkt stapje voor stapje aan haar herstel in een revalidatiecentrum. Maar Melissa is heel blij dat ze erbij was toen het gebeurde en ze snel kon handelen.

Haar spraak was anders

“We stonden tegenover elkaar op de gang, kletsend en allebei bezig met de dagelijkse dingen. Mama wilde haar sokken aan doen en viel ineens achterover op de grond. Het was een rare val, maar niet eens hard of zo.

‘Wat is er mama?’, vroeg ik. Ze kon eigenlijk niet echt duidelijk antwoord geven. Haar spraak was compleet anders. Ze praatte als een kleuter van 3 jaar. Omdat ze zo raar reageerde wist ik gelijk dat het niet goed was en belde 112.”

Haar mond trok scheef

“De centralist van de meldkamer zei dat ik mijn moeder moest vragen te glimlachen. ‘Mama, lach eens naar me’. Haar mond trok helemaal scheef, de rechterkant ging omhoog, maar de linkerkant bleef hangen. Het zag er best raar uit. Ik schrok, maar raakte niet in paniek. Ik voelde heel sterk dat ik moest handelen, de goede dingen moest doen. Gelukkig was de ambulance er heel snel.”

Een ernstig herseninfarct

“Mijn moeder is gelijk naar het ziekenhuis gebracht. Op een CT-scan zagen de artsen dat ze een ernstig herseninfarct had gehad. Daar schrok ik heel erg van. Ik had wel ooit gehoord van een herseninfarct, maar ik had geen idee wat dat inhield of wat de gevolgen daarvan zijn.”

Een geluk bij een ongeluk

“Ik had me die ochtend 20 minuten verslapen. Terwijl ik me echt nooit verslaap. Achteraf hebben we daar een groot geluk mee gehad, want als ik al op weg naar school was, had ik haar pas laat die middag gevonden. Dan had het heel anders af kunnen lopen.”

“Nu kon ik gelijk in actie komen en dat heeft waarschijnlijk haar leven gered. Ik wil daarom echt tegen iedereen zeggen: herken de signalen en bel gelijk 112 als je het niet vertrouwt. Ook al denk je dat het misschien niet zo ernstig is, gewoon bellen. Het is zo belangrijk dat ze er snel bij zijn. Ik ben zo blij dat ik haar nog heb.”

Ineens volwassen

“Mijn leven ziet er nu ineens heel anders uit. Eigenlijk ben ik ineens volwassen geworden. Mama heeft een paar weken in het ziekenhuis gelegen en zit nu in het revalidatiecentrum.”

“De revalidatie gaat wel 3 tot 6 maanden duren door de uitval van haar linkerkant. En we weten al dat dat niet meer helemaal goed komt. Gelukkig is haar spraak wel weer normaal, ik kan gewoon met haar praten. Ik ga elke dag bij haar op bezoek.”

Rollen omgedraaid

“Mijn moeder was er altijd en deed alles voor me. Nu woon ik plotseling alleen en moet voor mezelf zorgen. En als mama een dagje naar huis komt, zijn de rollen omgedraaid, dan help ik haar met van alles. Na mijn examen wilde ik Fashion en Design gaan studeren in Amsterdam. Dat kan nu niet, ik kan mama echt niet alleen laten. Die plannen stel ik maar even uit.”

Meer verhalen over beroerte

Jos: Mijn vrouw kreeg haar arm niet meer omhoog en praatte vreemd.
Bianca: De spraak van mijn man was niet duidelijk, hij had een beroerte
Madelon: Scheren en tandenpoetsen lukte niet, hij kreeg zijn arm niet omhoog

Herken de signalen

De drie meest voorkomende signalen van een beroerte zijn een scheve mond, verwarde spraak of een lamme arm. Het is belangrijk dat zo veel mogelijk mensen deze signalen herkennen en direct 112 bellen bij deze signalen.

Herken de signalen

Deel deze pagina

Lees meer over