Stel direct je vraag
Naar content

Hier komen de NAW-gegevens formulieren

“Ik was erfelijk belast én liep een hoger risico door mijn vroege overgang”

“Ik was erfelijk belast én liep een hoger risico door mijn vroege overgang”

“Ik was erfelijk belast én liep een hoger risico door mijn vroege overgang”

In 2003 kreeg Maria (63) tijdens de vakantie op Madeira een hartinfarct. Ze was toen pas 49.

“We verbleven op Madeira, mijn man en ik, samen met een ander stel. We genoten van een heerlijke vakantie en wandelden veel. Vlak na een van die wandelingen werd ik niet lekker. We zaten op dat moment in het busje op weg terug naar het hotel. Ik had het ontzettend warm en voelde een drukkende pijn op mijn borst. Nu was het ook warm, dus eigenlijk vond ik dat niet zo raar. Ik dacht niet aan mijn hart, had geen idee. Maar achteraf bleek ik in het busje een hartinfarct te hebben gehad.”

"Voor de vakantie was ik nog bij de huisarts geweest. Ik had last van mijn polsen en de huisarts dacht aan het Carpaal Tunnel Syndroom. Hij adviseerde me lekker op vakantie te gaan en na de vakantie verder te kijken."

Ik schrok toch wel

“Terug in het hotel vonden mijn man en onze vrienden dat ik toch een dokter moest raadplegen. Via de plaatselijke dokter kwam ik een privékliniek terecht. En wat bleek: op het ECG was te zien dat ik een hartinfarct had gehad. Dat was dus dat nare gevoel in de bus. Daar schrok ik wel van."

"Ik moest naar het ziekenhuis en kreeg bloedverdunners en tabletjes voor onder mijn tong. De zorg was goed, al ging de communicatie moeizaam. Wij spreken geen Portugees en zij weinig Engels. Verder hebben ze daar niet veel gedaan, ik moest een paar dagen afwachten tot ik weer stabiel was. Daarna mocht ik weer terug vliegen naar Nederland.”

Ik kreeg 5 omleidingen

"Onze vrienden, die al wat eerder waren teruggevlogen, hadden via onze huisarts voor mij een afspraak in het ziekenhuis geregeld. Binnen een week zat ik bij de cardioloog. De ECG vertoonde toen geen rare afwijkingen meer. Maar de cardioloog vond het wel vreemd dat ik een hartinfarct had gehad. Vooral omdat ik zo jong was. Omdat er bij mij erfelijke factoren meespelen besloot hij toch een hartkatheterisatie te doen."

"Toen bleek het goed mis te zijn, mijn aderen waren volledig dichtgeslibd. Dotteren was niet meer mogelijk, ik moest een bypass operatie ondergaan in Zwolle. Maar liefst 5 omleidingen hebben ze gemaakt. Best heftig om dat mee te maken op zo’n jonge leeftijd.”

“Onze kinderen, een zoon en dochter, zijn nu achter in de dertig. Zij hebben zich ook al laten controleren, gelukkig was alles goed. Ze staan er net als ik destijds niet dagelijks bij stil en dat is logisch, maar het is wel belangrijk dat zij alert blijven. Ik wil niet dat hen hetzelfde overkomt.”

Een normaal leven

“In het ziekenhuis heb ik revalidatie gehad. Ik voelde me vrij snel beter en ging weer gewoon aan het werk. Ik had een winkel in theater- en feestartikelen, dus dat moest doordraaien. Vrienden en familieleden hebben geholpen met de winkel in de periode dat ik ziek was."

"Eigenlijk heb ik mijn leven gewoon weer opgepakt, ik was niet bang ofzo. Ook mijn omgeving ging er goed mee om. Het scheelt natuurlijk dat ik alles weer kon, ik had geen beperkingen. Wel moest ik medicijnen slikken: bloedverdunners, bètablokkers en statines voor mijn cholesterol. En eens per jaar had ik een controle.”

Na 9 jaar weer klachten

“Zo ging het ruim 9 jaar goed. In 2013 kreeg ik toch weer klachten, inmiddels was ik 59. Ik had vooral last van een onverklaarbare moeheid. Als ik maar iets kleins had gedaan, voelde ik me helemaal leeg, had totaal geen energie. Ook kreeg ik weer meer last van mijn pols en van een vreemd trekkend gevoel in mijn kaken en lippen."

"Die klachten bleken te komen door een zuurstoftekort bij het hart. Mijn aderen waren weer dichtgeslibd. Ik moest worden gedotterd, gelukkig minder heftig dan die eerste operatie."

"In de jaren daarna ben ik nog vier 4 keer gedotterd, waarvan 3 keer in dezelfde bypass ader. Eigenlijk was het vanaf dat moment bijna ieder jaar wel een keer raak. Tussen mijn voorlaatste en laatste dotterbehandeling in februari 2017, zat zelfs maar een half jaar. Dat was het moment dat ik heb besloten te stoppen met de winkel en het rustiger aan te gaan doen.”

Jong in de overgang

“Op mijn 32e moest ik mijn baarmoeder, eierstokken en eileiders laten verwijderen. Daardoor kwam ik vroegtijdig in de overgang. Mij is toen niet verteld dat ik daardoor een hoger risico liep op hart- en vaatproblemen. Ik denk dat de medici dat destijds gewoon nog niet wisten”.

"Pas later las ik dat vrouwen na de overgang meer risico lopen. Hetzelfde geldt voor vrouwen met problemen tijdens hun zwangerschap. Gelukkig had ik zelf tijdens mijn zwangerschap geen problemen zoals hoge bloeddruk of zwangerschapsdiabetes. Want ook dat geeft extra risico’s.”

Het zit in de familie

“Bij ons zitten hart- en vaatziekten in de familie. Mijn vader overleed op zijn 60e aan een hartinfarct. En ook zijn broer is hier jong aan overleden. Ik kom uit een gezin van 10 kinderen en veel van mijn broers en zussen hebben een te hoog cholesterol."

"Mijn oudste broer, die 14 jaar ouder is dan ik, kreeg ook op jonge leeftijd een hartinfarct. Hij is daar goed uit gekomen. Daarna heb ik mijzelf wel laten controleren, maar toen was ik pas begin 30, alles was nog goed. Dan ben je er daarna niet zo veel meer mee bezig.”

Meer bewustzijn is belangrijk

“Eigenlijk ben ik dus én erfelijk belast én heb ik een hoger risico door de vroege overgang. Ik vind het belangrijk dat vrouwen zich realiseren waar de risico’s zitten, en dat is de reden dat ik mijn verhaal vertel. Als ik op deze manier vrouwen kan helpen, doe ik dat graag.”

“Ik ben niet echt veranderd door wat er gebeurd is. Wel besef ik nu nog meer hoe belangrijk het is gezond te leven. Dus voldoende bewegen en gezond eten. Zo kook ik heel graag recepten en gebruik dan kruiden uit mijn eigen kruidentuintje. Dat vind ik leuk en het is gezonder dan kruidenmixen waar vaak zout in zit."

"Ik voel me nu goed en doe niet onder voor iemand van mijn leeftijd. En ik ben blij dat ik weet hoe mijn lichaam werkt en dat ik de signalen nu ken. Al laat mijn lichaam me af en toe in de steek, het vertelt me wel wanneer dat zo is.”

Ik doe het wat rustiger aan

“Na mijn laatste dotterbehandeling in februari 2017 heb ik besloten om na 26 jaar te stoppen met mijn winkel. Dat was best een lastige beslissing. Het was een mooie tijd, maar ook hard werken. We waren minimaal 40 uur per week bezig. We hebben nu meer vrije tijd. Die ga ik besteden aan mijn hobby’s: tennissen, lezen en werken in onze tuin. En wat vaker op vakantie.”

Vertel jouw verhaal

Ben jij ook in aanraking gekomen met hart- en vaatziekten en wil je deze ervaring delen? We zijn erg benieuwd naar jouw verhaal.

Deel je ervaring

Steun onderzoek naar hartziekten bij vrouwen

Er is meer onderzoek nodig om hartziekten bij vrouwen eerder te herkennen én te behandelen. Elke bijdrage, groot of klein, is waardevol.

Lees meer over vrouwen en hart- en vaatziekten

Onderzoekers: let op de verschillen tussen vrouwen en mannen!

Onderzoekers: let op de verschillen tussen vrouwen en mannen!

Mogelijk lagere dosis medicijnen voor vrouwen met hartfalen

Mogelijk lagere dosis medicijnen voor vrouwen met hartfalen

Man-vrouwverschillen en de toekomst van hart- en vaatziektenzorg

Man-vrouwverschillen en de toekomst van hart- en vaatziektenzorg