Begin 2016 haalde onderzoeker Anton Roks met crowdfunding € 25.000,- op voor innovatief vaatonderzoek. Voor hem was het de eerste keer dat hij op deze manier fondsen wierf. Hij heeft er veel van geleerd en was blij verrast door de vele hartverwarmende reacties.

Anton vertelt: “Het geld voor onderzoek komt tegenwoordig niet aanwaaien. Je moet als onderzoeker creatiever zijn en steeds vaker de boer op om financiering te regelen. De tijd die dit kost moet je goed incalculeren, want je doet zo'n crowdfunding project er niet zomaar even bij.”

Nu begint het pas

“Het indienen van een gedegen onderzoeksvoorstel is een belangrijke stap. Dat is niet zomaar een A4-tje, daar moet je echt wel voor gaan zitten. Gelukkig werd mijn voorstel goedgekeurd door de Wetenschappelijke Advies Raad van de Hartstichting. Dat was een enorme opsteker, want dat betekent dat ze het idee innovatief vonden én van hoge wetenschappelijke kwaliteit. Maar ik realiseerde me ook, nu begint het eigenlijk pas.”

Met beide handen aangegrepen

“De kans om samen met de Hartstichting geld op te halen door middel van crowdfunding heb ik met beide handen aangegrepen. Als je zo ver gekomen bent, wil je ook verder. Maar het bij elkaar sprokkelen van de benodigde € 25.000,- ging echt niet vanzelf. Bovendien zat er een flinke tijdsdruk op. Als je het niet redde binnen twee maanden, kreeg je helemaal niks. Het was dus zeker geen inkoppertje.”

“Dit onderzoek naar het afremmen van vaatveroudering wilde ik al heel lang doen. Dit gaf me energie en motiveerde me om samen met de Hartstichting de crowdfunding uitdaging aan te gaan. Ik wilde alles op alles zetten om het benodigde bedrag binnen te halen. Bovendien was ik zeer nieuwsgierig of het principe van crowdfunding zou gaan werken.”

Begeleiding Hartstichting

“Over de workshop crowdfunding bij de Hartstichting en de begeleiding gedurende het hele traject ben ik heel tevreden. Ze gooien je niet in het diepe en zorgen ervoor dat je genoeg middelen hebt om je campagne te beginnen. Zelf had ik bijvoorbeeld nooit zo'n mooie promotievideo kunnen maken.”

“Ook merk je vrij snel dat je als wetenschapper niet gewend bent om je onderzoek heel eenvoudig uit te leggen. De communicatieadviseurs van de Hartstichting hielpen mee en gaven tips om mijn onderzoek kort en bondig uit te leggen aan het publiek. Dankzij al deze tips en trucs en de aangeboden extra promotie via de kanalen van de Hartstichting, kreeg ik er vertrouwen in dat de crowdfunding voor mijn onderzoek wel ging lukken.”

Teller liep steeds meer op

“Nadat mijn actiepagina live stond, kon ik starten met het benaderen van de mensen in mijn directe omgeving. De donaties van vrienden en kennissen kwamen vrij snel binnen en ik kreeg veel bemoedigende en enthousiaste reacties. De teller liep steeds meer op, maar die 50.000 euro waren toen nog lang niet in zicht. Soms twijfelde ik aan de haalbaarheid. Maar door er een schepje bovenop te doen en de werving via diverse kanalen te laten verlopen, groeide het bedrag steeds meer in de juiste richting.”

Eigen netwerk benutten

“In die eerste weken kwamen er ook mooie donaties binnen via personen, organisaties en afdelingen van mijn eigen universiteit. Dat is ook de bedoeling, eerst je eigen netwerk optimaal benutten. Een persoonlijke benadering biedt de meeste kansen. Het gebruik maken van de website van de universiteit hielp, en ook heb ik lokale kranten benaderd. In een volgende fase bracht ook de Hartstichting mijn onderzoek onder de aandacht in nieuwsbrieven, op social media en op de website.” 

Spannend tot het eind

“Het bleef lange tijd spannend of ik de finish zou halen. De zeer royale bijdrage die op de valreep kwam van een bedrijf dat mijn onderzoek erg waardeert was dan ook fantastisch. Ik was zeer verguld en opgelucht toen ik die eindstand op de teller zag staan! Met de goede aanpak en wat doorzettingsvermogen blijkt het dus gewoon mogelijk! Al met al was het goed te doen.”

Voor wat hoort wat

“Bij crowdfunding is het normaal dat je iets terugdoet voor de mensen die hebben gedoneerd. Natuurlijk bedank je ze allemaal persoonlijk. De tegenprestatie was afhankelijk van het bedrag. Sommigen kregen een gezond kookboek en anderen nam ik mee op sleeptouw door de ‘vaten’ van historisch Dordrecht.”

“Voor donateurs die € 150,-  of meer stortten organiseerde ik een college over mijn onderzoek en bezoek aan mijn laboratorium. De gesprekken met de aanwezigen waren heel bijzonder. Zo gaf een man van een jaar of 70 aan dat hij al langer donateur van de Hartstichting was, maar graag iets wilde financieren waar zijn kleinkinderen iets aan hebben. Een dame was recent aan haar hart geopereerd in het ErasmusMC. Ze wilde met haar donatie heel graag een onderzoeker aan het ErasmusMC steunen.”

“De waardering die je krijgt van de donateurs ervaar ik als een belangrijke beloning, en zorgt ervoor dat je de tegenprestatie met plezier verricht.”

Volgende keer weer

“Volgende keer doe ik zeker weer mee. Dat moet ook wel als ik weer wil meedingen naar de Innovatiesubsidie van de Hartstichting. Ik verwacht trouwens dat steeds meer organisaties samen met onderzoekers fondsen gaan werven. De ervaring die ik nu heb opgedaan is dan mooi meegenomen.”

“Een ander bijkomend voordeel is dat mijn onderzoek nu op de radar staat bij de Hartstichting en bij alle netwerken daaromheen. Dat kan waardevol zijn voor mijn toekomstige onderzoeksaanvragen. Ook de universiteit moedigt deze vorm van fondsenwerving aan en gebruikt de resultaten in hun pr en communicatie.”

Uit de ivoren toren

“Ik vind dat wetenschappers best wel meer uit hun ivoren toren mogen komen. Zelf was ik vooraf ook best nerveus en zag er een beetje tegenop. Maar nu begrijp ik dat het geen straf is om naar het publiek toe te treden. Dat werkt juist belonend. Geld voor onderzoek binnenhalen kost tegenwoordig veel inspanning. Als je daar niet tegen kunt, krijg je het moeilijk in dit vak.”

Hartverwarmende reacties

“Het is natuurlijk veel gemakkelijker als je direct een zak geld krijgt. Toch heeft het me ook veel gebracht. Je leert er ontzettend veel van. De reacties en belangstelling van vakgenoten en de waardering en de commentaren van het publiek zijn hartverwarmend. Wat mij betreft is de missie geslaagd.”

“Het allerfijnst is dat ik nu mijn onderzoek kan doen. Met directe steun en waardering van patiënten en hun familie ga ik er met nog veel meer plezier en gedrevenheid aan werken. Een mooie erkenning.”

Meer over de Innovatiesubsidie

Deel deze pagina

Lees meer over