Stel direct je vraag
Naar content

Hier komen de NAW-gegevens formulieren

Mijn Gids?

Je kunt alles in de Gids bewaren om later terug te lezen, of om te delen.

    Door op bewaar te klikken geef je toestemming voor het gebruik van jouw gegevens voor de Gids. Als je de website verlaat, worden de gegevens verwijderd.

    Meer over privacy en voorwaarden.

    Mijn Gids?

    Klik nu hier om deze pagina
    in je Gids te bewaren.

    Hartfalen is vaak lastig vast te stellen. Bij bepaalde klachten denkt de arts aan hartfalen. Om hier zeker van te zijn, doet hij een aantal onderzoeken. Soms zijn daarna nog meer onderzoeken nodig om te ontdekken waardoor het hartfalen komt. 

    Onderzoek om hartfalen vast te stellen

    Er zijn verschillende onderzoeken om hartfalen vast te stellen. 

    Luisteren en meten 

    Je vertelt je arts wat voor klachten je hebt. Bij ongewone vermoeidheid, kortademigheid of vochtophoping kan de arts aan hartfalen denken. De arts meet je bloeddruk, hartritme en gewicht. Ook luistert hij naar je longen en het hart. 

    Bloedonderzoek

    Bij hartfalen zijn de waardes van bepaalde stofjes verhoogd (BNP en NT pro-BNP). Deze stofjes komen vrij als de hartspier lang onder hoge druk staat. 

    De klachten bij hartfalen zijn niet heel specifiek. Ze komen ook voor bij andere ziekten. Door bloedonderzoek te doen ontdekt de arts mogelijk dat je hart in orde is, maar dat je bijvoorbeeld bloedarmoede of problemen met je schildklier of nieren hebt.

    Hartfilmpje

    Op  een hartfilmpje (ECG) ziet een arts  of er afwijkingen zijn in je hartritme. Een afwijking op het hartfilmpje geeft inzicht in mogelijke oorzaken van hartfalen. Op een ECG is bijvoorbeeld te zien of je al eerder een hartinfarct hebt gehad. Ook zijn hartritmestoornissen en andere hartafwijkingen vaak te herkennen.

    > Meer over een hartfilmpje

    Echo

    Als bovenstaande onderzoeken erop wijzen dat je hartfalen hebt, dan krijg je een echo van het hart. Een echo geeft informatie over de werking en knijpkracht van het hart. Hiermee kan de arts de diagnose hartfalen bevestigen en beoordelen hoe het hart eraan toe is. Meestal geeft een echo via de borstkas genoeg informatie. Anders kan een echo via de slokdarm nodig zijn.

    > Meer over een echo​

    Knijpkracht bepalen (ejectiefractie)

    Bij hartfalen kan de knijpkracht van je hart afnemen. Meestal wordt die met een echo berekend. De maat voor de knijpkracht is de ejectiefractie. De ejectiefractie geeft aan hoeveel bloed je linkerhartkamer per hartslag wegpompt. Bij een gezond hart is dit ongeveer 60%. 

    De mogelijke uitkomst van de ejectiefractie is:

    • 50% of hoger: knijpkracht normaal
    • 40-49%: knijpkracht licht verminderd
    • minder dan 40%: knijpkracht verminderd

    Bij hartfalen door een stijve hartspier ontspant het hart niet goed. Dan gaat de knijpkracht niet achteruit. De arts bepaalt dan wel de ejectiefractie, maar het stellen van de diagnose hartfalen is lastiger. De ejectiefractie is een goed hulpmiddel om de pompfunctie van het hart in de tijd te volgen

    > Meer over de vormen van hartfalen

    Oorzaak van hartfalen onderzoeken

    Als het duidelijk is dat je hartfalen hebt, is er soms meer onderzoek nodig om de oorzaak te onderzoeken. Lees meer over de mogelijke onderzoeken die je dan krijgt: 

    • Röntgenfoto van hart en longen: aan de vorm en grootte van het hart en de longen is de ernst van hartfalen te zien en kan de arts longproblemen uitsluiten
    • Inspanningstest (fietstest): onderzoek om te bepalen of hartfalen is veroorzaakt door een tekort aan zuurstof in de hartspier, bijvoorbeeld bij angina pectoris of na een hartinfarct
    • Hartkatheterisatie: onderzoek naar vernauwingen in de kransslagaders
    • MRI: onderzoek om de verschillende delen van het hart en de weefsels goed in beeld te brengen zoals het bloed, hartspierweefsel, vetten en vloeistoffen
    • Scan met isotopen (SPECT-, PET- of MUGA-scan): radioactieve deeltjes (isotopen) geven informatie over de activiteit en de doorbloeding van het hart
    • CT-scan: een röntgenonderzoek waarop te zien is of een hartkamer verdikt of verwijd is, of er vernauwingen in de kransslagaders zijn of ontstekingen van de hartspier
    • Hartbiopt: onderzoek van een stukje hartweefsel om de oorzaak van hartfalen vast te stellen

    Onderzoek naar erfelijkheid

    Soms is onderzoek nodig bij andere familieleden. Dit hangt af van de oorzaak van hartfalen. Als je hartfalen hebt door een erfelijke hartspierziekte kan dit zinvol zijn. In andere gevallen is erfelijkheidsonderzoek niet nodig.

    Controle bloedwaarden als je hartfalen hebt

    Tijdens de behandeling van hartfalen is regelmatig bloedonderzoek nodig. Aan de hand hiervan controleert de arts bijvoorbeeld je nierfunctie en het zoutgehalte (natrium en kalium) van het lichaam. Hieruit is af te leiden of je de medicijnen goed verdraagt en of de dosis goed is.

    Onderzoek Hartstichting

    De Hartstichting steekt veel geld in onderzoek naar het eerder en beter herkennen van hartfalen. Hoe is bijvoorbeeld hartfalen door een stijve hartspier beter op te sporen? 

    > Meer over onderzoek naar hartfalen

    Vragen over hartfalen?

    • Bel 0900 3000 300 (ma t/m vrij van 9.00 - 13.00 uur)
    • Chat met de Infolijn als het groene balkje aan de zijkant zichtbaar is

    Meer in de Gids Hartfalen
    • Wat is hartfalen?

    • Klachten bij hartfalen

    • Diagnose hartfalen

    • Behandeling hartfalen

    • Leven met hartfalen

    Nieuwsbrief Hartstichting

    Meld je aan en ontvang het laatste nieuws over onderzoek en de activiteiten van de Hartstichting.

    Schrijf je in
    ;