Spring direct naar Zoeken, Site-navigatie, Inhoudsopgave
Isotopenonderzoek
Een isotoop is een radioactief deeltje dat onzichtbare straling uitzendt. De isotopen voor het hartonderzoek worden vooral door het hart opgenomen. Zodra ze bij het hart zijn, zenden de isotopen straling uit naar de omgeving.
Een gammacamera vangt de zwakke (gamma)straling op en een computer zet de opgevangen straling om in beeld.
De gezonde delen van het hart nemen meer isotopen op en geven dus meer straling af dan een beschadigd deel van het hart. Een beschadiging ontstaat bijvoorbeeld door een hartinfarct.
Na korte tijd verliest de isotoop zijn werking en verlaat het lichaam via de urine.
Waarom is een isotopenonderzoek nodig?
Het onderzoek geeft informatie over de werking van het hart en geeft aan waar in het hart minder zuurstof aanwezig is. Het onderzoek is vooral geschikt om beweging en verandering in beeld te brengen, zoals de bloedstroom en de stofwisseling.
Een isotopenonderzoek is nodig:
Hoe verloopt het onderzoek?
Bespreek met uw arts of u voorafgaand aan het onderzoek:
Tijdens het onderzoek krijgt u een infuus of een injectie met de isotoop. U moet even wachten totdat de isotoop goed door de hele bloedsomloop gemengd is. Vervolgens gaat u liggen op een smalle onderzoekstafel en meet de speciale camera boven u de straling die het hart uitzendt.
Het onderzoek kan enkele uren duren, inclusief pauzes. Na het onderzoek moet u meer drinken dan u gewend bent. De radioactieve verbinding spoelt dan sneller uit uw lichaam.
Wat zijn de risico's van isotopenonderzoek?
Het isotopenonderzoek is een relatief veilig onderzoek.
De radioactieve straling bij hartonderzoeken is beperkt. Er zijn voor zover bekend geen risico's verbonden aan deze straling.
De risico's voor een ongeboren kindje zijn niet bekend. Daarom wordt dit onderzoek meestal niet bij zwangere vrouwen gedaan. En vrouwen mogen na het onderzoek 24 uur geen borstvoeding geven.
Lees verder
Verschillende soorten isotopenonderzoek