Spring direct naar Zoeken, Site-navigatie, Inhoudsopgave

Aangeboren hartafwijkingen, u heeft er vast wel eens over gehoord. Een hart dat anders is dan normaal, dat zal wel ernstig zijn. Dat is gelukkig lang niet altijd zo. Meestal ziet een arts direct na de geboorte dat er iets mis is. Soms ontstaan pas klachten op volwassen leeftijd.

Enkele cijfers over aangeboren hartafwijkingen op een rijtje:

  • iets minder dan 1% van de baby's in Nederland heeft een aangeboren hartafwijking. 
  • bij 90% van deze kinderen is afdoende behandeling mogelijk. 10% leeft met beperkingen.
  • 5 % van deze kinderen sterft tussen het einde van het eerste levensjaar en de volwassen leeftijd.

Tijdens de groei van het hart van het ongeboren kind gaat er iets verkeerd. Het kind wordt geboren met een aangeboren hartafwijking. Sterfte aan de hartafwijking treedt vooral in de eerste dagen na de geboorte op. Iedere dag dat het kind langer leeft, neemt de kans op een normaal leven toe. Eventueel met een behandeling. 

Hoe ontstaat een aangeboren hartafwijking?
In de meeste gevallen is de oorzaak van de aangeboren hartafwijkingen onbekend. Soms is het erfelijk. Infecties of medicijngebruik tijdens de zwangerschap kunnen ook een rol spelen.

Wat voor soorten zijn er?
Er zijn drie soorten aangeboren hartafwijkingen:

  • bouwfouten
  • zieke hartspiercellen (cardiomyopathie)
  • afwijkingen in het hartritme

Bouwfouten
Het hart is verkeerd gebouwd. Dit varieert van een klein bouwfoutje tot complexe afwijkingen. Hartafwijkingen ontstaan door een bouwfout zijn:

Zieke hartspiercellen (cardiomyopathie)
De hartspiercellen zijn afwijkend. Het hart trekt minder krachtig samen en ontspant niet goed. Het pompt te weinig bloed rond. Deze hartspierziekte heet cardiomyopathie.

Afwijkingen in het hartritme
De elektrische prikkel loopt verkeerd, te langzaam of te snel door het hart. Er ontstaan hartritmestoornissen. Het hart klopt onregelmatig, te langzaam of te snel.