Nieuws

Nieuw verouderingsgen ontdekt – mogelijk van invloed bij kans op hartfalen

maandag 8 februari 2010

De Groningse wetenschappers ontdekten het gen in samenwerking met Engelse collega's van de Universiteit van Leicester en het King's College in London. De Harstichting heeft dit onderzoek gefinancierd. Dit onderzoek wordt vandaag gepubliceerd in het vooraanstaande tijdschrift Nature Genetics.

De onderzoekers keken naar de telomeren, de beschermkapjes van het DNA. Deze zijn vergelijkbaar met de plastic uiteinden van schoenveters. Bij de meeste cellen worden telomeren korter bij elke celdeling. Wetenschappers beschouwen daarom telomeerlengte als een marker voor biologische leeftijd.

Ouder dan kalenderleeftijd
"In deze studie hebben we ontdekt dat individuen met een bepaalde genetische variant kortere telomeren hebben en dus waarschijnlijk biologisch ouder zijn dan hun kalenderleeftijd", vertelt dr. Pim van der Harst van de afdeling Cardiologie UMCG. Hij voerde een belangrijk deel van het onderzoek in Leicester en Groningen uit.

"Het effect was behoorlijk. 1 kopie van de variant zorgt ervoor dat de telomeren gemiddeld 75 basenparen korter zijn, wat normaal gesproken 3 levensjaren duurt. Van beide ouders kun je deze variant erven. En als je er 2 hebt, ben je biologisch gezien 7 jaar ouder."

Het zit in de familie
De nu geïdentificeerde genetische variant ligt dicht bij het TERC-gen. Daarvan is bekend dat het een belangrijke rol speelt bij de telomeerlengte van stamcellen. De resultaten suggereren dat sommige mensen genetisch voorbestemd zijn om kortere telomeren te krijgen dan anderen. "Deze genetische variatie zou dus deels kunnen verklaren waarom mensen in sommige families allemaal veel ouder worden dan in andere families."

Bekend was dat de telomeren sneller slijten door schadelijke factoren zoals roken. Ook hartfalen en telomeerlengte zijn aan elkaar gelinkt, vertelt prof. dr. Dirk Jan van Veldhuisen. Hij is betrokken bij het onderzoek en is hoofd van de afdeling cardiologie in het UMCG.

"We hebben eerder al aangetoond dat patiënten met hartfalen kortere telomeren hebben. Nu is het de vraag of gezonde mensen met deze genetische variant een groter risico hebben op het ontwikkelen van hartfalen."

Bevolkingsonderzoek
Het onderzoek maakte gebruik van data van de PREVEND-studie. Dit Groningse bevolkingsonderzoek bestudeert of eiwitten in de urine nier-, hart- en vaatziekten voorspellen. Het onderzoek werd mede gefinancierd door

• de Nederlandse Hartstichting
• de Nierstichting Nederland
• de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO)
• het Interuniversitair Cardiologisch Instituut Nederland (ICIN)
• de EU-projectsubsidie GENECURE
  

Financiering
De Hartstichting investeert jaarlijks € 10 tot 15 miljoen in wetenschappelijk onderzoek. Onlangs bleek uit een analyse dat dit onderzoek tot de top behoort. Het is beter dan het wereldgemiddelde. De impact van de Hartstichting op het werkveld is groot. Hierdoor zijn goede resultaten geboekt in de behandeling van bijvoorbeeld

• trombose
• slagaderverkalking
• hartritmestoornissen
• beroerte

De Hartstichting krijgt geen subsidie van de overheid en is daarom volledig afhankelijk van giften. Om toponderzoek en -onderzoekers te kunnen blijven steunen, is uw hulp dan ook hard nodig. Zo blijven we werken aan een gezonde toekomst voor iedereen.

Doneer aan Hartstichting en steun wetenschappelijk onderzoek